Yazar, kendisi ile ilgili bilgi paylaşmamış.
Bir fincan az şekerli yalnızlık

Her gün aynı saate, özenle yapıp içtiğim kahvenin tadını alamadım bugün. "Ağzımın tadı yoktur belki" dedim; üşenmedim, ilk fincanın telvesi kurumadan ikinci kahveyi buluşturdum bakır cezveyle. Pencerenin kenarına geçip, perdeyi hafif sıyırıp bin bir farklı telaş içinde olan insanları izlerken ilk yudumu aldım. Yok. Yine acı, yine tatsız, yine tuzsuz...

Pek meraklı gözlerle olmasa da  dışarıyı izlerken kendi kendime düşündüm. Neden çoğu zaman aynı tadı aldığım kahvenin bugün tadı yok? Şeker mi az geldi, kahve mi bayat, kıvamını mı tutturamadım derken, etrafımdaki sessizliğin farkına vardım ve sonra dedim ki: Yalnızsın! Sabah yediğin iki lokma ekmekten de bir şey anlamamıştın. Yalnızlık işte. İnsanda yoğunlukta hissettirdiği duygunun adı hüzün. Peki insanı en çok hangi yalnızlık üzer? Ya da nasıl yalnız kalır insan? Elbet herkesin bir sebebi vardır. Sebepsiz olur mu hiç yalnızlık?

Kimimizin kendi seçimi, çoğumuzun istemeden düştüğü bazen hepimizin aşırı bunalmışlıkla arzuladığı hissiyat olarak adlandırırsak daha sevimli gelebilir bu kelime kulağımıza. En sevimli hali elbette bile isteye içine düştüğümüz yalnızlık biçimidir. "Biraz kafamı dinleyeyim", "Kendimle kalmak istiyorum", "Beni yalnız bırakın" gibi cümleler bu biçimin başrolündedir.

Birkaç satırdan sonra " Yazar burada ne anlatmak istiyor" sorusunu sormuş olabilirsiniz. Yazar şöyle özetlemek ister ki: Yalnızlık Tanrıya yakışır. İnsan özler sevdiğini, bir nefes ister omzunda, bir ses olsun kulaklarında... Bir düzen olsun işte. İzmarit dolmasın kül tablası. Seni en mutlu eden şarkı ağlatmasın hüngür hüngür. Yalnız içme işte o çorbayı. Çünkü hep gurbet kokar tarhana çorbası. Gurbetin yalnızlığı da başka acıtır insanı.

Son satıra geldiğinde yalnızlığına yenilmiştir yazar. Çoktan unutmuştur aslında ne zamandır yalnız, neden yalnız ve yapayalnız olduğunu? Birinin gelip de hatırlatmasını bekler. Beklemekten hiç vazgeçmez. İnsan yalnızken nasıl daha fazla ümit eder?

Bir fincan az şekerli yalnızlık başlıklı yazı Melike Yılmaz tarafından 14 Aralık 2014 Pazar, 08:17 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir. İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu yazıya 6 yorum yapıldı.
  • Elif Şerefoğlu yazdı:
    yalnız kaldıkça kendimize daha çok tutunuyoruz sevgili melike,daha çok yazıyoruz. ya da daha güzel. sen iyisi mi bir kahvede ben için yapıver kendine. http://www.youtube.com/watch?v=A-PN-IZUt8o bu da kahve yanında yalnızlığına ikramım olsun. :)
  • Bu arada Melike Hanım, anlatımınız çok hoş. Okuyucuyu çeken bir üslubunuz var. Herkesin ilgisini çekmez bu konular aslında. Ama ele alış ve anlatış tarzınız etkili. Kaleminize sağlık...
  • Bu müzik kahvemin de yalnızlığımın da tadını çıkarmama sebep oldu çok teşekkür ederim Elif Hanım:)
  • Çok teşekkürler Abdullah Bey. Birilerinin ruhuna ufak da olsa dokunabiliyorsam ne mutlu bana. Kolaylıklar dilerim.
  • Elif Şerefoğlu yazdı:
    güzel şarkılar iyi ki varlar. biz gibileri yalnızlık içinde boğulmaktan kurtarıyorlar. yahut siyah ve beyazdan oluşan hayatlarımıza grileri katıyorlar. beğenmenize memnun oldum sevgili Melike.
    ve sevgili abdullah güzel müzikten anlayan bir avuç insanız aslında. en çok da müziklerimi beğenmiş olmanıza sevindim.

Hey Sen! Hadi yorum yap...

Cevap yazdığın kullanıcı: Fatih Emre