Ruh halimin parmaklarımla hayat bulduğu düş dünyama hoşgeldiniz. Not: aşırı karamsarlık içerir :)) [...]
Öfke

Yollardı aramızdaki mesafenin şahidi, bitmeyen bir öfke gibi soluduğum her acı çığlığında sadece sen olan varlığımı kaybetmiştim günden güne. İçinde kaybolduğum düşlerimde seni aramanın verdiği telaş bedenime ağır gelmişti. Ruhum bu karanlık gölgelerde kaybolmuştu.Çığlığım bütün bir dünyaya yeter mi sana sesimi duyurmaya? Neydi aramıza bu karanlığı ören? Sen sanki bir nefes kadar uzağımda kalırken korkuyordum ruhunun başka bir gölge tarafından karanlığa hapsolmasına. Ne kadar uzaktın yanıma. Neydi bunun nesnel bir tanımı? Farkeder miydi? Hava hep sen kokardı benim için.Seni burada bulamayabilirdim bu leş kokan gecelerde. Bir nefesti ömrün, bir soluktu seni sevmem, ya tükettiysem ömrünü, ya da bir gölgenin soluğunda mıydın hapsolduğum bilinçaltımda? Hırçındı gece, inatçıydı. Duyduğum melodi içinde senin ezgilerini çaldığım her anda notalarımdaki boşluktun aramaktan korkmadığım.

Öfke başlıklı yazı Ada Tanış tarafından 20 Ekim 2017 Cuma, 02:52 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir. İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu yazıya 0 yorum yapıldı.

Hey Sen! Hadi yorum yap...

Cevap yazdığın kullanıcı: Fatih Emre