Elveda
Yok denedim olmadı, unutmak denen şey beni çoktan aştı. Hatta aşmış da haberim olmamış. Zaten umutta ayrılığın cenazesini taşımaz mış. Her şeyi anladık da ne bu kin... Tamam inerken gözlerimd [...]
Yok denedim olmadı, unutmak denen şey beni çoktan aştı. Hatta aşmış da haberim olmamış. Zaten umutta ayrılığın cenazesini taşımaz mış. Her şeyi anladık da ne bu kin... Tamam inerken gözlerimd [...]
Açılmasını istedim kalp gözümün. İstedim ki, müdahil olayım, Sadece günah bezelerini gördüğüm, Kör düğüm olmuş kalplere. Karşıdan samimiyetsiz görünmüşüm. Desene yetmiyormuş her gönüle girmek. G [...]
Ağlamaktan sesi detone olmuş bir kadın gibi tüm sokaklar, Karanlık ve soğuk odam, Üşümüş ellerim, Ve yorgunum sadece o kadar, Kim bilir kaçıncı dizesindeyim bu satırlarımın, Kim b [...]
İki dakika şahit olun hayatımın son buluşuna, Merhametimi, Kalbimi, Ve bana ait olup olmadığını bile bilmediğim sevgimi asacağım bir ceket gibi askıya, Çekip gideceğim sonra, sonumun ya [...]
“Yok” diyebilmek gerek bazen, Üç harf, basit, anlaşılır, ama Ağızdan çıkması bir o kadar zor. Kesindir cevabı bazı şeylerin “Yok!” Varlığını koyamamanın, kendin olamamanın göstergesidir, [...]
Bu şehirde mümkün mü birşeyleri unutmak? Asil sessizliğim Çoook alıştım ona, Ben onsuz bir dakika geçiremiyorum yalnız gecelerimde kıyıma oturuyor ve kısaca onu, Yani sessizliğimi yo [...]
Ben mi konuşamıyor, anlatamıyorum sadece? Yoksa iki dudağın arasında mı gizliydi herşey? Saat, Akrep ile yelkovan arasında gidip geliyor iken, Zaman, Yalnızca geçmekten mi ibaretti? [...]
Düşlerce duyabildiğim kadar sözlerin ve sadece bir adım kadar uzaktı pamuk tarlası ellerin, Kendimi sığ körfezlerinden aşşağı binlerce kez iteleyipte can veremediğim bir vadi, Issız bir [...]
Bir masal kahramanı olmak istedim hep. Uykuya beni tahayyül ederek dalsınlardı. Yazıldığı halde sonum bilirdim, Duymak nasip olmayacaktı günahsızlara. Bilirdim de hiç ses etmezdim herhalde. Rûya [...]