Yazmak... Daha çok yazmak... Kendime bile itiraf edemediklerimin kalem de can bulması. İçimdeki baş kaldırının olmayan sesi yazmak. [...]
Soğudu İçim

Yürüyoruz rıhtımda sen ve ben.

Konuşmak en büyük kabalık bu geceye ..

Sessizliğin sesine sığınıyoruz 

Nereye,nasıl,ne şekilde gittiğimizin bir önemi yok, çünkü biliyorum yanımda kimin olduğunu..

Ben yürüyorum senin hayalinle, sen benden savrulalı iki elimin sayısını geçti.

Soğudu içim yana yana..

Güneş yıldızı dost edindi.

Bulut aya aşık oldu.

Nerden bakarsan bak tersine döndü anılar...

Keder mutluluğuma  karabasan gibi çöktü.

Yalnızlaştı anlam yükledigim.. Hiçe vurdu bir süre sonra..

Silindi kokun fırtına ektiğim tarlamda..

Şimdi kapatsam gözlerimi huzuru tutamam  kirpiklerimde.

Kan kaybediyor kalbim.

Vazgeçiyorum yersiz çabamdan..

Vazgeçiyorum ve kabulleniyorum. 

Ben gidiyorum.

Soğudu İçim başlıklı yazı İrem Enfal tarafından 20 Ağustos 2017 Pazar, 22:14 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir. İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu yazıya 3 yorum yapıldı.
  • tek kelimeyle muazzam olmuş, o kadar yerinde sözcükler kullanmışsınız ki derinden etkilendim. Hissettim sözcüklerin büyüsünü...
    • Teşekkür ederim.Hissettiklerimi hissettire biliyorsam ne mutlu bana.
      • behlül kaçar yazdı:
        yaşanmışlık var , dert çekene tercuman olmaz ama kötünün iyisi ... denemeye devam...

Hey Sen! Hadi yorum yap...

Cevap yazdığın kullanıcı: Fatih Emre