Anlatamadıklarımı kalemim ile huzura döküyorum... "Basketbol en çok kadına yakışır" [...]
Acı

Çok sevdiğin bir şeyi unutmak zordur. Canından can gider insanın. Fakat elinden bir şey gelmez. İşte bu acıdır. Misal, çok sevdiğin birini kaybetmek... Unutmak zorunda kalmak. İstemeden de olsa silinir ya zihninden. Önce kokusu, sonra sesi ve yavaş yavaş da kahkahası unutulur. Sonra yaşamayı da unutur insan. "Ölenle ölünmez" derler ya, ben hiç inanmam bu söze. Ölenle ölünür. Tükenir insan zamanla. Ölen kişinin isminin geçtiği yerde boğazı düğümlenir. O kadar anlatmak istediği şeyler, atmak istediği çığlıkları olsa da susar. İçinde biriktirdiği hayal kırıklıklarını atmak ister ama yapamaz. Her gece kafasını yastığa koyduğunda hıçkıra hıçkırı ağlayan insan mezarlığa gidince tek bir damla gözyaşı dökemez. Neden bilinmez ama acı böyledir işte... İçini yakarken dışarıya duman vermez. Buna alışmak zordur. Özler insan sarılmak ister, koklamak ister. Hep istek olarak kalır bunlar... Bu kadar acının da bir bitişi vardır elbet. Alışır insan yokluğuna. Gülümser. Bence çok gülen insanlar çok acı çekmiş insanlardır. "Onlar hayatı derinden yaşamışlardır." Cemil Ongun'un da dediği gibi; Elmas nasıl yontulmadan kusursuz olmazsa insan da acı çekmeden olgunlaşamaz...

Acı başlıklı yazı Meral Gül Canarslan tarafından 20 Nisan 2017 Perşembe, 23:29 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir. İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Bu yazıya 1 yorum yapıldı.

Hey Sen! Hadi yorum yap...

Cevap yazdığın kullanıcı: Fatih Emre